[به گزارش دانشجونیوز ]مجموعه فعالین دانشجویی دانشگاههای مازندران و صنعتی نوشیروانی بابل با انتشار بیانیه ای مشترک حمایت خود از راهپیمایی ۲۵ بهمن را اعلام کردند.این دانشجویان در بیانیه خود ضمن تحسین سرنگونی دیکتاتورهای کشورهای تونس و مصر و تظاهرات های صورت گرفته در کشورهای عربی، گفتهاند: "امروز، تهران، قاهره، تونس، طرابلس، عمان و ... دستهایی شده اند گره کرده در هم که پشت همه ی تفاوت ها و اعتقادات و فرهنگ ها به این باور و ایمان رسیده اند که دیکتاتور رفتنی است."
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
به نام خالق آزادی
می دانم که باد جریحه دار،
بدجوری از جانب تشنگی می وزد،
با این حال، من هنوز هم امیدوارهمان پیاله ی آبم
که شب، ناشناسی غریب کنار پنجره نهاد و رفت . . .
این روزها باد از شمال افریقا می وزد؛ از مصر، که زمانیست شاهد آتش و خون و فریاد و اشک برای رسیدن به کلمه ای است که آزادی خوانده می شود.
این روزها، میدان التحریر قاهره، قلب تپنده ی خاورمیانه است که امید به عدالت را به رگهای بی رمق باز می گرداند. آن ها که این روزها به خیابان های قاهره کوچ کرده اند و نان و دموکراسی را شعار می دهند، روزهایی نه چندان دور، حسرت خیابان های سبز تهران را می خوردند که از آتش وخون و فریاد و اشک پر بود و آزادی کلمه ای بود که با مشت، فریاد می شد.
این روزها اما مهم نیست که منشا انقلاب تونس و مصر و غرش کشورهای عربی، تهران ۵۷ است یا تهران ۸۸؛ مهم این است که دومینوی دیکتاتورها، اولین ضربه را خورده. مصادره ی خواست های یک ملت برای فرار از واقعیت، دروغ، زندان، زندان، زندان، اعدام، زور و اسلحه و باز کردن پای تازه به دوران رسیده های بی ریشه به میدان، راه حل نخواهد بود. مهم این است، که هر حکومتی در مصر روی کار بیاید، حتی اگر حکومتی اسلامی باشد، هیچ وقت تکرار یک دیکتاتوری اسلامی آنگونه که امروز در این دیار شاهد آن هستیم، نخواهد بود. مهم درس گرفتن است، برای رسیدن به آنچه می خواهیم و ایمان داریم که درست است، مهم بازگشتن آن شور خفته به نگاه و در و دیوارهای شهر است که سبز باشد یا سفید، درد و زجر را بپوشاند، مهم همین تلاش و جنب و جوشی است که برای راهپیمایی ۲۵ بهمن شاهد آن هستیم که نتیجه ی مطلوب را بدهد یا نه، همان امید است برای تلنگر، برای ضربه، برای شکستن حفاظ محکم ترین دیکتاتوری منطقه که خود را در گورهای خاوران و بهشت زهرا، پشت دیوارهای اوین و رجایی شهر مخفی کرده و ترسان از افتادن، به طناب های دار متوسل شده.
هم این است، که امروز،تهران، قاهره، تونس، طرابلس، عمان، . . . دستهایی شده اند گره کرده در هم که پشت همه ی تفاوت ها و اعتقادات و فرهنگ ها به این باور و ایمان رسیده اند که دیکتاتور رفتنی است.
ما جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه مازندران و صنعتی نوشیروانی بابل، ضمن حمایت از حرکات آزادی خواهانه ملت مصر و تونس، و تمامی مردم آزادیخواه خاورمیانه، اعلام می کنیم:"همانند همیشه دوشادوش ملت هوشیار، آگاه و سبز ایران و با تاسی از شهدای جنبش سبز در به زیر کشاندن تخت دیکتاتور، تا آخرین قطره خونمان ایستاده ایم، و این بار هوشیارتر از همیشه از پای نخواهیم نشست. "
و اینک بیش از هر زمان دیگر ایمان داریم که:
" عزم و اراده مردم موجب رفتن شب سیاه خواهد شد. "
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر