خبرگزاری حقوق بشر ایران - رهانا
مهدیه گلرو فعال دانشجویی و دانشجوی محروم از تحصیل همزمان با گذشتن یک سال از بازداشتش و در آستانه روز دانشجو پیام کوتاهی را خطاب به دانشجویان نوشته است.
مهدیه گلرو فعال دانشجویی در تاریخ ۱۱ آذر ماه ۱۳۸۸ همراه همسرش، وحید لعلیپور، بازداشت و به سلولهای انفرادی زندان اوین منتقل شد. بازجویان با استفاده از بازداشت همسر وی که فعالیت سیاسی نداشت، سعی کردند او را وادار به همکاری کنند و در دوران بازداشت وی و همسرش را تحت فشارهای گوناگون جسمی و روحی قرار دادند.
مهدیه گلرو فعال دانشجویی و دانشجوی محروم از تحصیل همزمان با گذشتن یک سال از بازداشتش و در آستانه روز دانشجو پیام کوتاهی را خطاب به دانشجویان نوشته است.
مهدیه گلرو فعال دانشجویی در تاریخ ۱۱ آذر ماه ۱۳۸۸ همراه همسرش، وحید لعلیپور، بازداشت و به سلولهای انفرادی زندان اوین منتقل شد. بازجویان با استفاده از بازداشت همسر وی که فعالیت سیاسی نداشت، سعی کردند او را وادار به همکاری کنند و در دوران بازداشت وی و همسرش را تحت فشارهای گوناگون جسمی و روحی قرار دادند.
مهدیه گلرو که از دانشجویان محروم از تحصیل و از اعضای شورای دفاع از حق تحصیل بود ابتدا با با اتهام واهی همکاری با سازمان مجاهدین روبهرو بود که از این اتهام تبرئه شد. وحید لعلیپور همسر وی در هفته اول اسفند ماه سال گذشته آزاد شد، اما بازداشت گلرو همچنان ادامه یافت.
به گزارش رهانا، سامانه خبری «خانه حقوق بشر ایران» دادگاه مهدیه گلرو روز یکشنبه ۱۵ فروردین ۸۹، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به قضاوت پیرعباسی برگزار شد و با توجه یه اینکه امیر رئیسیان وکیل وی تا روز دادگاه موفق به اخذ وکالت نامه از وی نشده بود گلرو در روز دادگاه «شخصا» و بدون داشتن وکیل از خود دفاع کرد و به دو سال و چهار ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم چند ماه بعد و در مرداد ماه سال جاری در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا تعیین شد.
وی پیش از بازداشت نیز به یک سال حبس تعلیقی محکوم شده بود که این حکم نیز بعد از تایید در دادگاه تجدید نظر به اجرا در آمده است. وی که از بیماری گوارشی نیز رنج میبرد در بند عمومی زنان زندان اوین بارها با وخامت وضعیت جسمی خود روبهرو شد، اما مسئولین زندان اوین اجازه ورود داروهای او را به علت اینکه داروهای «خارجی» بودند به زندان نداده و خود نیز از رسیدگی پزشکی دقیق نسبت به وی خودداری کردهاند.
وی در طول سپری کردن دوران محکومیت خود بارها از طرف مسئولین زندان و مسئولین امنیتی تحت فشارهای گوناگون قرار گرفته است، در همین راستا وی از ماه گذشته به بند متادون زندان اوین که فاقد هر امکاناتی است و محل نگهداری زندانیان خطرناک است، منتقل شده و مسئولین زندان تلفنهای او را نیز قطع کردهاند و وی اجازه تماس با خانواده خود را ندارد.
وی در پیام کوتاهی که در آستانه روز دانشجو (۱۶ آذر) نوشته و در اختیار خبرگزاری رهانا است نوشته:
«یاران دبستانی من، اگر در سال ۳۲ سه نفر دانشجو کشته شدند امروز دهها دانشجو در بند هستند. هر چند که این روزها هزینه حرف زدن خیلی سنگین است اما باید به قیمت دانشگاه شدن اوین دانشگاه آخرین سنگر آزادی زنده بماند. و بدانید که ما نیز در کنار شما در روز ۱۶ آذر یار دبستانی را زمزمه خواهیم کرد.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر